Απαγόρευση οργανωμένης μετακίνησης φιλάθλων : Το αναγκαίο κακό

Κατηγορία Superleague
Σάββατο, 02 Φεβρουαρίου 2019 01:14

Το μέτρο της απαγόρευσης της οργανωμένης μετακίνησης των φιλάθλων μας έκανε να ξεχάσουμε τι σημαίνει συνύπαρξη οπαδών δυο αντίπαλων ομάδων στο ίδιο γήπεδο. Στον στόχο της αντιμετώπισης των επεισοδίων έχει φέρει αποτελέσματα, όμως αξίζει να στερούμαστε αυτή την ευχαρίστηση, που είναι δικαίωμά μας, για να «κουκουλώνουμε» ένα πρόβλημα αντί να το λύσουμε ;


Ανοίγεις την τηλεόρασή σου να δεις έναν αγώνα. Στο πανοραμικό πλάνο της τηλεοπτικής κάμερας φαίνεται τόσο το γήπεδο όσο και οι εξέδρες. Σ’ αυτές επικρατεί ένας μονόχρωμος αρμονικός χρωματισμός. Πολύ ωραίος στο «μάτι» αρχικά, ωστόσο μετά απ’ λίγο καταντάει βαρετός, μονότονος. Σκέφτεσαι πόσο πιο ωραία ήταν παλιότερα που υπήρχε αυτή η διχρωμία στις κερκίδες. Τι ομορφιά έδινε στην εικόνα, πόσο πιο ενδιαφέρον και ζωντανή την έκανε.

 Δυστυχώς τέτοιες εικόνες δεν βλέπεις εδώ και αρκετά χρόνια στην Ελλάδα και λογικά δεν θα βλέπεις και για μερικά ακόμη. Η απαγόρευση της οργανωμένης μετακίνησης των φιλάθλων «σφύριξε» την λήξη στην «μάχη» της εξέδρας. Δεν υπάρχουν πλέον οπαδοί που ανταγωνίζονται ποιος θα φωνάξει δυνατότερα από τους άλλους για να δείξει ότι αγαπάει περισσότερο την ομάδα του και πως την υποστηρίζει περισσότερο απ’ ότι οι άλλοι φίλαθλοι την δικιά τους.

 Ήταν φυσικό και επόμενο όμως. Τα φαινόμενα βίας που έκαναν όλο και πιο συχνά την εμφάνισή τους δεν μπορούσαν να αντιμετωπιστούν αλλιώς. Έτσι αποφασίστηκε να καταπολεμηθούν εν τη γενέσει τους.

Το συγκεκριμένο μέτρο δεν αρέσει σε κανέναν υγιώς σκεπτόμενο φίλαθλο, γιατί του στερείται η δυνατότητα να κάνει μια εκδρομή με την οικογένειά του, τους φίλους του ή το έτερόν του ήμισυ για να δει ένα παιχνίδι της αγαπημένης του ομάδας. Του αφαιρείται η δυνατότητα της αγαπημένης του κυριακάτικης συνήθειας, αφού τώρα μπορεί να πηγαίνει να βλέπει την ομάδα του βδομάδα παρά βδομάδα.

Αυτή η εκνευριστική μονοτονία στις εξέδρες αφαιρεί από το εκάστοτε άθλημα κάτι από την αίγλη του είτε όταν το παρακολουθεί κανείς τηλεοπτικά είτε από κοντά.

Είναι συνηθισμένη η τακτική στην Ελλάδα, όταν έχουμε ένα πρόβλημα, να βρίσκουμε ένα τρόπο να το «μπαλώνουμε», αντί να το λύνουμε, και ύστερα να το «κρύβουμε» κάτω από το χαλάκι. Γιατί λοιπόν να κάτσουμε φτιάξουμε το σύστημα των ποινών και την όλη διαδικασία, όταν μπορούμε απλώς να απαγορεύσουμε την οργανωμένη μετακίνηση των φιλάθλων και να τελειώνουμε ;

Μα, διάολε, γιατί είναι πολύ απλή η λύση του συγκεκριμένου προβλήματος. Έχουμε τους νόμους και τις αυστηρές ποινές. Είναι ένα πρώτο βήμα. Αλλά αυτά δεν έχουνε καμία χρηστικότητα όταν δεν εφαρμόζονται. Δεν χρειάζονται ούτε αποκλεισμοί από τα ευρωπαϊκά κύπελλα ούτε τίποτα τέτοιο. Να σταματήσει η ατιμωρησία χρειάζεται και τότε αυτός ο εξευτελιστικός, για την χώρα μας, περιορισμός θα αρθεί.

Τόσο καιρό γίνονταν επεισόδια, συλλαμβάνονταν κάποιοι και μετά ως δια μαγείας αφήνονταν ελεύθεροι. Άντε να τους επέβαλαν και κανένα πρόστιμο (και αν γινόταν κι αυτό). Πώς λοιπόν περιμένετε να σταματήσουν να γίνονται επεισόδια, όταν όποτε συλλαμβάνονται οι συγκεκριμένοι  «κύριοι» μένουν ατιμώρητοι ; Λένε πολλοί ότι φταίει η έλλειψη παιδείας…Την παιδεία όμως πολλές φορές ο άλλος επιλέγει να την αρνηθεί. Στις μέρες μας είναι αστείο να πιστεύουμε ότι υπάρχουν παιδιά ηλικίας 30 ετών και κάτω που δεν είχαν την ευκαιρία να μορφωθούν. Και αν υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις είναι απειροελάχιστες.

Οι περισσότεροι το επιλέγουν. Δεν δίνουν σημασία όταν έχουν την ευκαιρία. Για κάτι τέτοια άτομα, λοιπόν, πρέπει να υπάρχει η τιμωρία που θα τους απωθεί από το να κάνουν τέτοιες πράξεις, αφού δεν μπορούν από μόνοι τους να κατανοήσουν ότι δεν πρέπει να δείρεις τον άλλο επειδή υποστηρίζει άλλη ομάδα από σένα και ότι δεν σου δίνει κανείς το δικαίωμα να τα «σπας», όταν θεωρείς ότι αδικήθηκε η ομάδα σου ή όταν απλά δεν μπορείς να δεχτείς την ήττα.

Στην Αγγλία όταν πιάνανε κάποιον να μετέχει σε επεισόδια, κάθε φορά που έπαιζε η ομάδα του, μετά από εκείνη την μέρα, παρουσιαζόταν στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του και έμενε εκεί μέχρι να λήξει το παιχνίδι. Βέβαια εκεί πλέον τους αποκλείουν και οι ομάδες από μόνες τους τέτοιους «φιλάθλους», σε αντίθεση με τις δικές μας που για το μόνο που νοιάζονται είναι να επιβληθεί όσο μικρότερη τιμωρία είναι δυνατόν στις ίδιες αφήνοντάς τα «καλόπαιδά» τους να τους στέλνουν ξανά και ξανά στο εδώλιο με τις ανεγκέφαλες ενέργειές τους.

Όσο η αθλητική δικαιοσύνη σε συνεργασία με το κράτος αδιαφορούν για την ατιμωρησία των ταραξιών ενθαρρύνοντάς τους μ’ αυτήν τους την αντιμετώπιση δεν πρόκειται ποτέ ξανά να έχουμε αυτή την πολυπόθητη «διχρωμία» στην εξέδρα που ηδόνιζε τα μάτια μας, όταν παρακολουθούσαμε από το σπίτι έναν αγώνα και έκανε τον λαιμό μας να «κλείνει» από τις φωνές όταν βρισκόμασταν στο γήπεδο.

Κρατήστε την μεσοβέζικη λύση σας για σας τους ίδιους, γιατί οι υγιώς σκεπτόμενοι φίλαθλοι δεν θα πάρουμε. Βαρεθήκαμε να στερούμαστε μία ελευθερία που μας ανήκει, επειδή πάντα θα υπάρχει ένας ανεγκέφαλος που θα την καταχραστεί. Μάθετε να τιμωρείται αυτόν που καταχράται ένα δικαίωμα και όχι να απαγορεύεται το δικαίωμα αυτό, τιμωρώντας παράλληλα όλους τους υπόλοιπους που το ασκούν ορθολογικά.


Επιμέλεια : Σωτήρης Μυκονίου

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Φεβρουαρίου 2019 01:41

Προσθήκη σχολίου

Superleague

Απαγόρευση οργανωμένης μετακίνησης φιλάθλων : Το αναγκαίο κακό

Απαγόρευση οργανωμένης μετακίνησης φιλάθλων : Το αναγκαίο κακό

Σάββατο, 02 Φεβρουαρίου 2019 01:14

Το μέτρο της απαγόρευσης της οργανωμένης μετακίνησης των φιλάθλων μας έκανε να ξεχάσουμε τι σημαίνει...

JoomShaper